مدحور در آن اولا از زبان ابو بكر افضليت جناب امير المؤمنين عليه السّلام نقل كرده و اين كلمه حقست كه خداوند عالم بر زبان او جارى كرده اگر چه واضع بىباك بان ارادهء باطل ناپاك كرده و خواسته كه آن را مقدمهء افتراى موهون خود گرداند من بعد واضع ملوم از زبان جناب امير المؤمنين عليه السّلام افضليت ابو بكر وضع نموده و ندانسته كه اين تهافت و تناكر آخرا مظهر حقيقت حال و كاشف از سوء مآل اين تخرص و افتعال خواهد گرديد سبحان اللَّه اين وضاع صناع عياذا باللّه جناب امير المؤمنين عليه السّلام را مگر مثل عوام تصور كرده كه در مقابله مدح خود اطرا در مدح مادح خويش آغاز مىنهند و بمفاد من ترا حاجى بگويم تو مرا حاجى بگو داد تفوه بباطل مىدهند و به حمد اللَّه بىاعتبارى اين روايت نيز نزد اهل سنت حسب افادات خودشان واضحست زيرا كه سندى براى آن پيدا نمىشود و كسى از محدثين حكم به صحت آن نكرده و شاه عبد العزيز دهلوى كه مخاطب اصلى ما درين كتابست در كتاب تحفه تصريح نموده به آنكه اعتبار حديث نزد اهل سنت بيافتن حديث در كتب مسنده محدثينست مع الحكم بالصحة و حديث بىسند نزد ايشان شتر بىمهارست كه اصلا گوش به آن نمىكنند پس اين روايت نيز مثل شتر بىمهار و ساقط از درجهء اعتبار خواهد بود و اصلا قابليت اصغا و استماع نزد ارباب ابصار و اسماع نخواهد داشت و بعضى از وضاعين اهل سنت چون ديدند كه وضع افضليّت مطلقه ابو بكر و عمر از لسان امير المؤمنين عليه السّلام امريست نهايت شنيع و بغايت فظيع لهذا تقليلا للشناعة آن را به نحوى روايت كرده‌اند كه از ان ظاهر مىشود كه افضليت شيخين نزد آن جناب محدود و مقتصر بر زمرهء اصحابست و علاقهء باهلبيت جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ندارد و اهلبيت آن جناب عليهم السّلام در علو شأن و رفعت مكان بمرتبهء فائز مىباشند كه احدى قابليت موازات و مساواتشان ندارد ملا على متقى در كنز العمال گفته عن أبى البخترى قال خطب على فقال الا ان خير هذه الامة بعد نبيها ابو بكر و عمر فقال رجل و انت يا امير المؤمنين فقال نحن اهل البيت لا يوازينا احد حل و اين روايت اگر چه افضليت ابو بكر و عمر را مخصوص از زمرهء اصحاب وا مىنمايد و ايشان را از ساحت مساهمت اهلبيت عليهم السّلام در فضل فضلا عن الافضلية منهم مقصى و مطرود مىگرداند ليكن ارباب نقد و تمييز به خوبى مىدانند كه افضليت ابو بكر و عمر و لو از اصحاب جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم باشد هرگز صحيح نيست و نسبت اظهار آن بسوى جناب امير المؤمنين عليه السّلام افتراى بحت و كذب صرفست و چگونه مىتوان گفت كه آن جناب با وصفى كه شيخين را از جملهء